Editoryal not

Labirent, yön bulmak için kurulmuş bir yapı olduğu kadar hareketi denetleyen bir sınırdır. Maze Runner’da gözenekli halkalar, pembemsi ve böceğimsi bedenleri hem çevreler hem de aralarında dolaşıma izin verir. Merkezdeki kıvrımlı organik form ile çemberin dışına taşan küçük figürler, tek bir bedene ya da sabit bir hiyerarşiye sığmayan bir düzen kurar. Bu bakışla çalışma, bedeni kapalı bir bütün olarak değil; arzu, kırılganlık ve kaçış olasılıklarının karşılaştığı bir alan olarak okumaya açılır.