Seri hakkında

Antik Yunan’da yalnızca zihinlerde var olan ışıkla oluşturulan mekanlar anlamına gelen Hemeroscopium, Dal’ın çalışmalarında bir tür duyu verisi olarak açığa çıkarak dış dünyaya doğrudan bir göndermede bulunmaksızın; hareket, hız, zaman ve mekan gibi kavramlarla çizgiler aracılığıyla, olgular, kişisel deneyimler, fizik mimari ve zihin mimari üzerine duyumsamalarda bulunur.

Kavramın Antik Yunan’daki karşılığı ile mimar Antón García-Abril’in Casa Hemeroscopium yapısında ışık, denge ve mekânsal ilişkiler doğrultusunda geliştirdiği mimari yaklaşım, serinin düşünsel çıkış noktasında buluşur. Maddenin fiziksel yapısı, nesnelerin ışık aracılığıyla algılanması ve belleğin de katılımıyla zihinde yeniden temsil edilmesi, fiziksel mimari ile zihinsel mimari arasında yapısal bir analoji kurar. Bu yaklaşım, nesnelerin doğrudan temsilinden çok, onların oluşum ve algılanma süreçlerindeki ilişkileri araştırır.

Kâğıt üzerine tükenmez kalemle gerçekleştirilen çalışmalarda çizgi; hareket, ritim ve mekânsal ilişkilerin temel ifade aracıdır. Kalemin ucuna yapılan müdahaleler ve mürekkebin akışı, çizginin yoğunluğuna, inceliğine ve katmanlaşmasına farklı olanaklar kazandırır. Sezgisel kararlarla bilinçli yönlendirmelerin iç içe geçtiği üretim sürecinde çizgilerin yönü, birbirlerine olan mesafeleri ve yüzeydeki dağılımları yeni örüntüler, boşluklar ve geçişler meydana getirir. Çizginin sunduğu olasılıklar düşünceyi de şekillendirirken fiziksel ve zihinsel mekân arasındaki ilişkiler, iki boyutlu düzlemde çizginin deneyimi üzerinden araştırılır.